یکی از مطالبی که همیشه در زمان ارائه بسته پیشنهادی هسته ای یا مذاکرات کشورهای بزرگ با ایران چه بصورت رسمی یا غیر رسمی از سوی برخی از کارشناسان سیاسی یا مقامات رسمی خارجی مطرح می شود تضمین امنیتی آمریکا به ایران است. هم آمریکا از اینکه چنین تضمینی به این سادگی و مفت و مجانی بدهد استنکاف می کند و هم ایران از اینکه چنین مطلبی در آشکارا مطرح می شود نسبت به آن بی اعتنائی می کند و حتی در برخی از موارد گفته می شود که این غربی ها هستند که باید تضمین امنیتی از ما بگیرند که این امر خود یک نوع بی سیاستی است اما واقعا داستان چه می تواند باشد؟
بنظرم تضمین امنیتی به ایران بحث جدی است حال چه از طرف آمریکائی ها باشد و چه غیرآمریکائی ها. باید این مبحث جدی انگاشته شود. استراتژی سیاست خارجی ایران در طول تاریخ مبتنی برتئوری بقا بوده است آن زمان که برای حفاظت از ایران زمین به کشورهای همسایه دست اندازی می کرد و به اصطلاح سیاست خارجی دولت خواری اقوام همجوار را در دوره ساسانی دنبال می کرد و چه در زمان صفویان که با ابزار ایدئولوژیک بسیاری ز مناطق عربی را تحت اشغال خود درآورد و چه آن زمان که بدنبال قدرت سوم بود و حکومت خود را وابسته به بیگانه می کرد..
بنظر می آید حفاظت و بقای ایران در هیچ زمان به اندازه دوران کنونی دستخوش تهدید نشده است درست است در دوران های دیگر تهدید بود ولی در این زمان هیچ قدرت ضامن نیز پشت سر ایران وجود ندارد. حتی حرکت به سمت دستیابی به دانش هسته ای نیز در چارچوب تئوری بقا گنجانده می شود و تا زمانی که ایران احساس کند که تمامیت ان درخطر است باید تضمین امنیتی را جدی گرفت. البته نکته ظریف این جاست که نهاد قدرت به سمت وابستگی به خارج درنغلطد